پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۸۱۹

ای به زیبایی و دلجویی ز خوبان خوب‌تر

صورتت خوبست و حسن معنی از آن خوب‌تر

از سیه‌پویان زلفت بوی اهل دل دمد

زانکه گر جمعند خوب و گر پریشان خوب‌تر

عاشق صاحب درون را گرچه صحبت خوش بود

با خیالت گر بود سر در گریبان خوب‌تر

خسته زخم دلم دردم به درمان کی رسد؟

نیست درمانی مرا از ترک درمان خوب‌تر

در دل اهلی بود درد پری‌رویان نهان

عشقبازی با بتان خوبست و پنهان خوب‌تر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۲۱شهسوارا، ز من سوخته خرمن مگذر
  2. شمارهٔ ۸۲۲توبه کردم از می و معشوق سرمستم دگر
  3. شمارهٔ ۸۲۳پایه معراج جان خواهی ز دنیا درگذر
  4. شمارهٔ ۸۲۴سوز دلم باتو گفت حرف نهانی دگر
  5. شمارهٔ ۸۲۵سنبل بگشا بر گل و سروت به خرام آر
  6. شمارهٔ ۸۲۶یا مکن قول بتان گوش و بما خرده مگیر
  7. شمارهٔ ۸۲۷بازآمدی که شمع دل افروزیم دگر
  8. شمارهٔ ۸۲۸ای بچشم جان من حسن تو شورانگیزتر
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.