پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۱۷۶

مجال حلقه صحبت کرابخانه تست؟

که کعبه حلقه چشمش بر آستانه تست

میانه تن و جان باوجود مهر ازل

کجاست آنچه میان من و میانه تست

بهانه جویی و کامم نمیدهی دانم

غرض ز خواهش من عشوه و بهانه تست

مرا به خازن جنت چکار و نسیه خلد

که آنچه نقد مرا دست در خزانه تست

نشان نماند ز تیرت جز استخوان از ما

ولی خوشیم که این استخوان نشانه تست

من از زبانه آتش چه ترسم ای دوزخ

مگر زبان ملامت کم از زبانه تست

بیا که صحبت مارا صفا تویی اهلی

چراغ مجلس ما آه عاشقانه تست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷۸شمع را پیش رخت اشک نیاز اینهمه چیست
  2. شمارهٔ ۱۷۹سگ کوی تو که شب تا بسحر پیش من است
  3. شمارهٔ ۱۸۰کسی زکعبه کوی تو نامراد نرفت
  4. شمارهٔ ۱۸۱منم که حاصل من غیر نامرادی نیست
  5. شمارهٔ ۱۸۲عشق آتش است و در دل دیوانه در گرفت
  6. شمارهٔ ۱۸۳هرچند که یوسف بجمال از همه بیش است
  7. شمارهٔ ۱۸۴روی کسی چو صورت آینه سوی تست
  8. شمارهٔ ۱۸۵خندید گل و غنچه شکفت و چمن آراست
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.