پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۶۹

نگویی در پیت چونعاشقان هرجا نمیگردم

تو چندان عاشقان داری که من پیدا نمیگردم

هر آن عاقل که آهو چشمی او دید میداند

که من مجنون صفت بیهوده در صحرا نمیگردم

من از عشقت گدا گشتم ولی بر تو نبردم ره

از آن چونعاشقان جز بر در دلها نمیگردم

سر سوداییم دارد هوای کعبه وصلش

اگر سر میرود اهلی ازین دروا نمیگردم

سگ کوی توام جانا جفاها میکنی با من

چو میدانی که من دور از درت قطعا نمیگردم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۷۱حدیث سوز دل چون شمع از آن معنی گران دارم
  2. شمارهٔ ۱۰۷۲همین خرسندی ام بس گرچه دور از محفلش گردم
  3. شمارهٔ ۱۰۷۳چو شمع بیتو همه آه سوزناک شدم
  4. شمارهٔ ۱۰۷۴ما وصل تو با بوالهوسان دوست نداریم
  5. شمارهٔ ۱۰۷۵با آنکه ز شوق نظری خواب ندارم
  6. شمارهٔ ۱۰۷۶عاشق مستم و محنت زده از بار دلم
  7. شمارهٔ ۱۰۷۷گرچه بی بختم و دور از رخ گلفام توام
  8. شمارهٔ ۱۰۷۸از جهان فردم همین در بند رخسار توام
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.