پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۶۶

تا بکی توبه کنیم از می و دردم شکنیم

توبه کردیم که از توبه دگر دم نزنیم

چشم صاحب نظرانست بر آنگونه چشم

ما هم از گوشه کناری نظری می فکنیم

نیست ما را خبر از گفت و شنید دو جهان

بسکه از شوق بتان با دل خود در سخنیم

زاهدا، قبله پرستی تو و ما یار پرست

تو بدین عقل مسلمانی و ما برهمنیم

اهلی از ما سفر کعبه بعیدست بسی

زانکه در میکده افتاده حب الوطنیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۶۸من از گلهای خون دل از آن رخساره تر دارم
  2. شمارهٔ ۱۰۶۹نگویی در پیت چونعاشقان هرجا نمیگردم
  3. شمارهٔ ۱۰۷۰تو در چمن چو نباشی گل و سمن چکنم
  4. شمارهٔ ۱۰۷۱حدیث سوز دل چون شمع از آن معنی گران دارم
  5. شمارهٔ ۱۰۷۲همین خرسندی ام بس گرچه دور از محفلش گردم
  6. شمارهٔ ۱۰۷۳چو شمع بیتو همه آه سوزناک شدم
  7. شمارهٔ ۱۰۷۴ما وصل تو با بوالهوسان دوست نداریم
  8. شمارهٔ ۱۰۷۵با آنکه ز شوق نظری خواب ندارم
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.