محمد بن علی سوزنی سمرقندی، شاعر طنز و هجو سده‌ی ششم، تخلصش را از عشق به پسری سوزنگر گرفت. او در هجو و شوخی بی‌پروا بود و در پایان عمر توبه کرد و شعرهای دینی سرود.
استاد طنز
سوزنی در شعرهای هجو، شاعران و بزرگان روزگار را به ریشخند می‌گرفت و زبانی عامیانه و پرشور داشت. او را پیشگام عبید زاکانی در طنز فارسی می‌دانند.
آثار
دیوان سوزنی
خواندن آثار و اشعار سوزنی سمرقندیمتن کامل در بخش شاعران سرتیترها
دیوان
پرسش‌های رایج
تخلص سوزنی از کجاست؟
به روایت تذکرهها، از دلبستگیاش به جوانی سوزنگر.
منابع
- دیوان سوزنی (تصحیح ناصرالدین شاه‌حسینی)
- دولتشاه سمرقندی، تذکرة الشعرا