پرش به محتوای اصلی
ظهیر فاریابی ظهیر فاریابی

رباعیات

شمارهٔ ۴۱

در دست غم تو بودم ای سرو بلند

شبها به امید روز شادی خرسند

محرومی دینه من از خدمت تو

صد ساله غمم ذخیره در پیش افکند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۳بر خوان امید فلک جامه کبود
  2. شمارهٔ ۴۴دل گرچه هلاک جان و تن می خواهد
  3. شمارهٔ ۴۵ترکم نقط غالیه پرورد نهد
  4. شمارهٔ ۴۶گفتم که مگر دل نه چو دلدار آید
  5. شمارهٔ ۴۷این خط که همی رخ تو را آراید
  6. شمارهٔ ۴۸چو شمع تنم ز دل به جان می آید
  7. شمارهٔ ۴۹شیرین دهنش چو در سخن می آید
  8. شمارهٔ ۵۰در مستی اگر زمن گناهی آید
همه‌ی رباعیات ←

ظهیر فاریابی درباره‌ی ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.