پرش به محتوای اصلی
ظهیر فاریابی ظهیر فاریابی

رباعیات

شمارهٔ ۴۹

شیرین دهنش چو در سخن می آید

در شیوه گری شکن شکن می آید

می گوید چشمی که درو می نگرد

از حسرتش آب در دهان می آید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۱با خار قناعت ار بسازی یکبار
  2. شمارهٔ ۵۲ای باد بیا و بوی گلزار بیار
  3. شمارهٔ ۵۳کو پر می صافی مروق ساغر؟
  4. شمارهٔ ۵۴هر حلقه زلفت زفن یکدیگر
  5. شمارهٔ ۵۵هر لحظه دلم به جست و جویی دیگر
  6. شمارهٔ ۵۶تا چند ازین حبله و زراقی عمر
  7. شمارهٔ ۵۷تو خرده بتا بر گل پژمرده مگیر
  8. شمارهٔ ۵۸شاها به تو دارد همه آفاق نیاز
همه‌ی رباعیات ←

ظهیر فاریابی درباره‌ی ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.