پرش به محتوای اصلی
ظهیر فاریابی ظهیر فاریابی

رباعیات

شمارهٔ ۴۰

چون لشکر شه روی به راه آوردند

اسللم به تیغ در پناه آوردند

آن را که ز پیل رخ نمی گردانید

امروز پیاده پیش شاه آوردند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۲تا ظن نبری که شاه رنجور شود
  2. شمارهٔ ۴۳بر خوان امید فلک جامه کبود
  3. شمارهٔ ۴۴دل گرچه هلاک جان و تن می خواهد
  4. شمارهٔ ۴۵ترکم نقط غالیه پرورد نهد
  5. شمارهٔ ۴۶گفتم که مگر دل نه چو دلدار آید
  6. شمارهٔ ۴۷این خط که همی رخ تو را آراید
  7. شمارهٔ ۴۸چو شمع تنم ز دل به جان می آید
  8. شمارهٔ ۴۹شیرین دهنش چو در سخن می آید
همه‌ی رباعیات ←

ظهیر فاریابی درباره‌ی ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.