پرش به محتوای اصلی
ظهیر فاریابی ظهیر فاریابی

رباعیات

شمارهٔ ۴۵

ترکم نقط غالیه پرورد نهد

تا داغ بلا بر دو رخ زرد نهد

گفتم که خطت خطاست گفتا به خطا

رسمی ست که ترک داغ بر درد نهد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۷این خط که همی رخ تو را آراید
  2. شمارهٔ ۴۸چو شمع تنم ز دل به جان می آید
  3. شمارهٔ ۴۹شیرین دهنش چو در سخن می آید
  4. شمارهٔ ۵۰در مستی اگر زمن گناهی آید
  5. شمارهٔ ۵۱با خار قناعت ار بسازی یکبار
  6. شمارهٔ ۵۲ای باد بیا و بوی گلزار بیار
  7. شمارهٔ ۵۳کو پر می صافی مروق ساغر؟
  8. شمارهٔ ۵۴هر حلقه زلفت زفن یکدیگر
همه‌ی رباعیات ←

ظهیر فاریابی درباره‌ی ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.