پرش به محتوای اصلی
ظهیر فاریابی ظهیر فاریابی

رباعیات

شمارهٔ ۳۰

چشم تو که ابروی کمانکش دارد

در هر مژه ای هزار ترکش دارد

زنهار برات ما مفرمای برو

با عارضت افکن که خطی خوش دارد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲با عشق تو در جهان غم نان که خورد؟
  2. شمارهٔ ۳۳بلبل چو ز عشق گل فغان در گیرد
  3. شمارهٔ ۳۴از عشق تو در تنم روان می سوزد
  4. شمارهٔ ۳۵دی چشم تو را سِحر مطلق می زد
  5. شمارهٔ ۳۶گه شانه زبان در خم گیسوت کشد
  6. شمارهٔ ۳۷در عشق اگر دمی قرارت باشد
  7. شمارهٔ ۳۸دل فصل ربیع را چو جان می داند
  8. شمارهٔ ۳۹ای شب،نه ز زلف اوست بر پای تو بند
همه‌ی رباعیات ←

ظهیر فاریابی درباره‌ی ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.