شمارهٔ ۳۴

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۳۶گه شانه زبان در خم گیسوت کشد
2. شمارهٔ ۳۷در عشق اگر دمی قرارت باشد
3. شمارهٔ ۳۸دل فصل ربیع را چو جان می داند
4. شمارهٔ ۳۹ای شب،نه ز زلف اوست بر پای تو بند
5. شمارهٔ ۴۰چون لشکر شه روی به راه آوردند
6. شمارهٔ ۴۱در دست غم تو بودم ای سرو بلند
7. شمارهٔ ۴۲تا ظن نبری که شاه رنجور شود
8. شمارهٔ ۴۳بر خوان امید فلک جامه کبود