شمارهٔ ۳۴
تا فرود آمدی به خانهٔ ما
سرمه شد خاک آستانهٔ ما
می‌فشاند نمک به دیدهٔ خواب
طرفه شوری‌ست در فسانهٔ ما
آتش ما نمی‌شود خاموش
نَفِتد از زبان زبانهٔ ما
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۳۶ضبط کنم در نفس ناله و فریاد را
- شمارهٔ ۳۷داغ تو ز بس گداخت ما را
- شمارهٔ ۳۸سر کنم در وصف گیسوی تو هر جا خامه را
- شمارهٔ ۳۹مگْذار به دل دگر امل را
- شمارهٔ ۴۰می خورده با رقیب برافروختی چرا
- شمارهٔ ۴۱کرده‌ام پیدا تب و تابی که می‌سوزد مرا
- شمارهٔ ۴۲شد اسیرِ آن زنخندان دیده و دانسته دل
- شمارهٔ ۴۳خداوندا ترحّم را بگو این سختگیران را
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.