شمارهٔ ۲۹۲
بنده پرور ز پی یک دیدن
این‌قدرها نتوان رنجیدن
من کی‌ام کز تو کنم بوسه طلب
من و از دور زمین بوسیدن
پرسی از من که چه در سر داری
کعبه‌ام گرد سرت گردیدن
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۲۹۴چه دیدی ز من ناز پرورد من
- شمارهٔ ۲۹۵از برای غارتم زین‌سان متاز ای نازنین
- شمارهٔ ۲۹۶اشکم بکشید پا به دامن
- شمارهٔ ۲۹۷ساقی خدای را بر من وصف باده کن
- شمارهٔ ۲۹۸به حکم ناز گهی غمزه را چو تیر بزن
- شمارهٔ ۲۹۹عبث بی‌عشق عمری زیستم من
- شمارهٔ ۳۰۰نمی‌دانستی از طفلی هنوز آن شوخ پان خوردن
- شمارهٔ ۳۰۱خون ناحق ریختن از بس که باشد کار او
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.