شمارهٔ ۲۹۴
چه دیدی ز من ناز پرورد من
که پوشیده‌ای چشم از گرد من
مرا کار از غم به جای رسید
که خنند سحر بر دم سرد من
تو بر گریه‌ام گر بخندی رواست
تو را نیست بی‌درد من درد من
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۲۹۶اشکم بکشید پا به دامن
- شمارهٔ ۲۹۷ساقی خدای را بر من وصف باده کن
- شمارهٔ ۲۹۸به حکم ناز گهی غمزه را چو تیر بزن
- شمارهٔ ۲۹۹عبث بی‌عشق عمری زیستم من
- شمارهٔ ۳۰۰نمی‌دانستی از طفلی هنوز آن شوخ پان خوردن
- شمارهٔ ۳۰۱خون ناحق ریختن از بس که باشد کار او
- شمارهٔ ۳۰۲سحر طپیده به خون از بهار خندهٔ تو
- شمارهٔ ۳۰۳سرو آمد به سلام قد تو
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.