سحر طپیده به خون از بهار خندهٔ تو
دریده جامه گل از خارخار خندهٔ تو
کند ز ابر سیاه برق جلوهٔ دیگر
زیاده شد ز مسی اعتبار خندهٔ تو
بخند ای سحر وصل خوش به گریهٔ سرد
شب فراق مرا انتظار خندهٔ تو
چه شد که چهرهٔ ما گشته زعفران زاری
کنیم خنده که آید به کار خندهٔ تو
کنم به بزم تو از رشک پاک مژگان را
که گریه را نکنم شرمسار خندهٔ تو
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.