پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۲۹۹

عبث بی‌عشق عمری زیستم من

نه فرهادم نه مجنون کیستم من

به بزمت آمدم حکمی بفرما

نشینم یا روم یا ایستم من

شنیدم نالهٔ مرغ قفس را

به یاد دل بسی بگریستم من

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۳۰۱خون ناحق ریختن از بس که باشد کار او
  2. شمارهٔ ۳۰۲سحر طپیده به خون از بهار خندهٔ تو
  3. شمارهٔ ۳۰۳سرو آمد به سلام قد تو
  4. شمارهٔ ۳۰۴به دل هست بار غمم زان مثابه
  5. شمارهٔ ۳۰۵گشای از دل من گر چو کوکنار گره
  6. شمارهٔ ۳۰۶واه چه خوش چشمی بت من واه واه
  7. شمارهٔ ۳۰۷تا شدم لای خوار میخانه
  8. شمارهٔ ۳۰۸گرچه شد از عشق حال من تباه
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.