شمارهٔ ۱۹۲
نماندیم در هجر او زنده بسیار
نگشتیم صد شکر شرمنده بسیار
توان بست شیرازه از تار زلفی
که اوراق دل شد پراکنده بسیار
چو گل در دهانت مگر زعفران است
که بر گریه‌ام می‌زنی خنده بسیار
خدا را ز من دل مکن ای بت من
که این بنده بهر تو جان کنده بسیار
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۱۹۴درآ به میکده و ترک نام و ننگ بگیر
- شمارهٔ ۱۹۵تا به کی صرف حنابندی نمایی روزگار
- شمارهٔ ۱۹۶ای سرت گرم به وصل دلنواز
- شمارهٔ ۱۹۷خط از اطراف روی یار شد سبز
- شمارهٔ ۱۹۸حسن او برگشت و دارد عشق رسوایم هنوز
- شمارهٔ ۱۹۹شب رخت بست و صبح دمیدن گرفت باز
- شمارهٔ ۲۰۰تمام چشم شد از شوق دیدن تو دلم
- شمارهٔ ۲۰۱رفتی ای ماه به جای که مرپرس
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.