پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۱۹۰

با اهل هوس نشستی آخر

پیمان وفا گسستر آخر

با زلف تو جمعی کوته‌اندیش

کردند درازدستی آخر

بستی عهد که نشکنم دل

غمگین دل من شکستی آخر

تا چون تو بتی به عرصه آمد

شد دور خداپرستی آخر

هر سرو بلند پیش قدت

مایل گردد به پستی آخر

گفتی خون تو را بریزم

کارم کردی ز مستی آخر

می‌دانستم گلت ولیکن

خارم به جگر شکستی آخر

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۹۲نماندیم در هجر او زنده بسیار
  2. شمارهٔ ۱۹۳بیا عیادت من کن قدم دریغ مدار
  3. شمارهٔ ۱۹۴درآ به میکده و ترک نام و ننگ بگیر
  4. شمارهٔ ۱۹۵تا به کی صرف حنابندی نمایی روزگار
  5. شمارهٔ ۱۹۶ای سرت گرم به وصل دلنواز
  6. شمارهٔ ۱۹۷خط از اطراف روی یار شد سبز
  7. شمارهٔ ۱۹۸حسن او برگشت و دارد عشق رسوایم هنوز
  8. شمارهٔ ۱۹۹شب رخت بست و صبح دمیدن گرفت باز
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.