شمارهٔ ۱۸۹
دوش بر بالینم آمد یار و غم‌خواری نکرد
خواستم درد دلی گویم زبان یاری نکرد
خاطر محمل‌نشین من نشد مایل به رحم
ورنه دل همچو جرس تقصیر در زاری نکرد
چشم او با مردم‌آزاری ز بس خو کرده است
دست کوتاه از ستم درعین بیماری نکرد
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۱۹۱دور از در او فتادم آخر
- شمارهٔ ۱۹۲نماندیم در هجر او زنده بسیار
- شمارهٔ ۱۹۳بیا عیادت من کن قدم دریغ مدار
- شمارهٔ ۱۹۴درآ به میکده و ترک نام و ننگ بگیر
- شمارهٔ ۱۹۵تا به کی صرف حنابندی نمایی روزگار
- شمارهٔ ۱۹۶ای سرت گرم به وصل دلنواز
- شمارهٔ ۱۹۷خط از اطراف روی یار شد سبز
- شمارهٔ ۱۹۸حسن او برگشت و دارد عشق رسوایم هنوز
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.