شمارهٔ ۱۸۵
دامان من از شومی این چشم تر آلود
شستن نکند سود که خواهد دگر آلود
معلوم شود بر تو جگرداریم امروز
کز دیده فشانم دو سه اشک جگر آلود
گفتی که ندارد اثر آه فلانی
بنشین که کشم پیش تو آه اثر آلود
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۱۸۷سینه‌ام از داغ‌ها معمور باد
- شمارهٔ ۱۸۸آن روز که یار خواهد آمد
- شمارهٔ ۱۸۹دوش بر بالینم آمد یار و غم‌خواری نکرد
- شمارهٔ ۱۹۰با اهل هوس نشستی آخر
- شمارهٔ ۱۹۱دور از در او فتادم آخر
- شمارهٔ ۱۹۲نماندیم در هجر او زنده بسیار
- شمارهٔ ۱۹۳بیا عیادت من کن قدم دریغ مدار
- شمارهٔ ۱۹۴درآ به میکده و ترک نام و ننگ بگیر
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.