شمارهٔ ۱۸۴
چه گویم که حال من از عشق چون شد
دلی داشتم آن هم از درد خون شد
...
ز سودای زنجیر زلفت جنون شد
ز آزار من دست بردار ای عشق
که سرپنجهٔ طاقت من زبون شد
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۱۸۶بی تو با این همه زاری به لبم جان نرسد
- شمارهٔ ۱۸۷سینه‌ام از داغ‌ها معمور باد
- شمارهٔ ۱۸۸آن روز که یار خواهد آمد
- شمارهٔ ۱۸۹دوش بر بالینم آمد یار و غم‌خواری نکرد
- شمارهٔ ۱۹۰با اهل هوس نشستی آخر
- شمارهٔ ۱۹۱دور از در او فتادم آخر
- شمارهٔ ۱۹۲نماندیم در هجر او زنده بسیار
- شمارهٔ ۱۹۳بیا عیادت من کن قدم دریغ مدار
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.