شمارهٔ ۱۸۷
سینه‌ام از داغ‌ها معمور باد
تا ابد آن داغ‌ها ناسور باد
دل که می‌آرد قیامت بر سرم
با قیامت قامتان محشور باد
خوبی عالم ز خوبانست و بس
چشم بد یا رب ز خوبان دور باد
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۱۸۹دوش بر بالینم آمد یار و غم‌خواری نکرد
- شمارهٔ ۱۹۰با اهل هوس نشستی آخر
- شمارهٔ ۱۹۱دور از در او فتادم آخر
- شمارهٔ ۱۹۲نماندیم در هجر او زنده بسیار
- شمارهٔ ۱۹۳بیا عیادت من کن قدم دریغ مدار
- شمارهٔ ۱۹۴درآ به میکده و ترک نام و ننگ بگیر
- شمارهٔ ۱۹۵تا به کی صرف حنابندی نمایی روزگار
- شمارهٔ ۱۹۶ای سرت گرم به وصل دلنواز
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.