پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۹۸

کجا زمانه غم روزگار من دارد

ز صبح خنده به شب‌های تار من دارد

هزار مرتبه دیدم قماش جامهٔ گل

کجا لطافت دامان یار من دارد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۰۰به غیر ناله که آن نیز جسته جسته برآید
  2. شمارهٔ ۱۰۱داغت پس از فنا به مزارم بهار کرد
  3. شمارهٔ ۱۰۲به غم عشق شاد باید مرد
  4. شمارهٔ ۱۰۳در گلشن کویش که صبا راه ندارد
  5. شمارهٔ ۱۰۴رفتی از گلشن و گل‌ها همه دلگیر شدند
  6. شمارهٔ ۱۰۵جور چشم یار را ناچار می‌باید کشید
  7. شمارهٔ ۱۰۶دل شرح آتش ستم او نمی‌دهد
  8. شمارهٔ ۱۰۷دل بی‌درد مرا می‌سوزد
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.