شمارهٔ ۱۰۴
رفتی از گلشن و گل‌ها همه دلگیر شدند
در فراغ تو جوانان چمن پیر شدند
کرد سودای تو دیوانه خردمندان را
زلف بگشا که همه قابل زنجیر شدند
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۰۶دل شرح آتش ستم او نمی‌دهد
- شمارهٔ ۱۰۷دل بی‌درد مرا می‌سوزد
- شمارهٔ ۱۰۸دل یک نفس در آتش هجران طپید و ماند
- شمارهٔ ۱۰۹مریض عشق او بسیار بر بستر نمی‌ماند
- شمارهٔ ۱۱۰ز بخت خرمیم در نظر نمی‌آید
- شمارهٔ ۱۱۱به وعده‌ای دل من شاد اگر کنی چه شود
- شمارهٔ ۱۱۲شب هجران او می با دماغ من نمی‌سازد
- شمارهٔ ۱۱۳نتوانم نفسی صلح به پیراهن کرد
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.