پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۱۰۵

جور چشم یار را ناچار می‌باید کشید

همچون ناز مردم بیمار می‌باید کشید

مسند عشاق را جز آستان حسن نیست

صورتم بر خاک کوی یار می‌باید کشید

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۰۷دل بی‌درد مرا می‌سوزد
  2. شمارهٔ ۱۰۸دل یک نفس در آتش هجران طپید و ماند
  3. شمارهٔ ۱۰۹مریض عشق او بسیار بر بستر نمی‌ماند
  4. شمارهٔ ۱۱۰ز بخت خرمیم در نظر نمی‌آید
  5. شمارهٔ ۱۱۱به وعده‌ای دل من شاد اگر کنی چه شود
  6. شمارهٔ ۱۱۲شب هجران او می با دماغ من نمی‌سازد
  7. شمارهٔ ۱۱۳نتوانم نفسی صلح به پیراهن کرد
  8. شمارهٔ ۱۱۴بخت چون شمع به غیر از تب و تابم ندهد
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.