پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۱۱۴

بخت چون شمع به غیر از تب و تابم ندهد

رخصت اینکه برد یک مژه خوابم ندهد

این چه ظلم است ندانم که به این تشنه‌لبی

تیغ دریا دل خوبان دم آبم ندهد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۱۶سرمهٔ ناز ازان چشم سیه می‌ریزد
  2. شمارهٔ ۱۱۷اگر نقاب ز روی تو وا شود چه شود
  3. شمارهٔ ۱۱۸ز بس کاری ز دست نارسای من نمی‌آید
  4. شمارهٔ ۱۱۹دیده گریانست سیراب چمن خواهیم کرد
  5. شمارهٔ ۱۲۰بود در کویت دل زاری نپرسیدی چه شد
  6. شمارهٔ ۱۲۱هزار حیف که کار دلم به کام نشد
  7. شمارهٔ ۱۲۲کشور حسن و خط زیر و زبر خواهد شد
  8. شمارهٔ ۱۲۳شاید آن بی‌وفا نمی‌آید
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.