پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۱۲۲

کشور حسن و خط زیر و زبر خواهد شد

دود نخوت ز دماغ تو به در خواهد شد

این زمان حسن تو هرچند که روزافزونست

خط سیاهی چو کند روز بتر خواهد شد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۲۴جان جدا شد ز تنم لیک به جانان نرسید
  2. شمارهٔ ۱۲۵تا یار راند گلگون اشکم ز پی روان شد
  3. شمارهٔ ۱۲۶چنان دل از برای سرد مهر افسرده می‌آید
  4. شمارهٔ ۱۲۷دلبران چون نقاب بردارند
  5. شمارهٔ ۱۲۸سفر از کوی یار نتوان کرد
  6. شمارهٔ ۱۲۹شب که رویش ز می افروخته بود
  7. شمارهٔ ۱۳۰دل به گوشش چه سخن می‌گوید
  8. شمارهٔ ۱۳۱تلخ عیش جدایی او را
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.