پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۱۲۵

تا یار راند گلگون اشکم ز پی روان شد

صبر گران رکابم آخر سبک عنان شد

یک عمر حرف سخت سنگین‌دلان شنید است

عذرم توان پذیرفت گوشم اگر گران شد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۲۷دلبران چون نقاب بردارند
  2. شمارهٔ ۱۲۸سفر از کوی یار نتوان کرد
  3. شمارهٔ ۱۲۹شب که رویش ز می افروخته بود
  4. شمارهٔ ۱۳۰دل به گوشش چه سخن می‌گوید
  5. شمارهٔ ۱۳۱تلخ عیش جدایی او را
  6. شمارهٔ ۱۳۲دل از اندیشهٔ دارین غم پهلوی غم دارد
  7. شمارهٔ ۱۳۳ز صبح عید دلم بی تو شام ماتم دید
  8. شمارهٔ ۱۳۴دل چه گویم که کجا دور ز من می‌گردد
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.