پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۱۳۲

دل از اندیشهٔ دارین غم پهلوی غم دارد

ز فکر این دو خانه چون کمان پشتم دو خم دارد

گرفتار تو هرجا پا گذارد شور برخیزد

چو شخص پای در زنجیر شیون در قدم دارد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۳۴دل چه گویم که کجا دور ز من می‌گردد
  2. شمارهٔ ۱۳۵چرا از تنگی دل خاطرم اندوهگین باشد
  3. شمارهٔ ۱۳۶آتش شوق تو‌ام بس که جگر سوخته بود
  4. شمارهٔ ۱۳۷دل خون گشته می‌ترسم که از مژگان فرو ریزد
  5. شمارهٔ ۱۳۸هر دم به جگر خون کندم دلبر دیگر
  6. شمارهٔ ۱۳۹کرا دماغ که سوزد چراغ در شب هجر
  7. شمارهٔ ۱۴۰من کی‌ام نالان غریبی از وطن افتاده دور
  8. شمارهٔ ۱۴۱بس که بر بمسل شدن‌ها دل نهادم در قفس
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.