شمارهٔ ۱۴۰
من کی‌ام نالان غریبی از وطن افتاده دور
بلبل حسرت نصیبی از چمن افتاده دور
نی دل از حالم خبر دارد نه من از حال دل
من ز دل افتاده دور و دل ز من افتاده دور
اشعار متفرق
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۴۲از غم دوری جانکاه مپرس
- شمارهٔ ۱۴۳فصل بهار آمد و من زنده در قفس
- شمارهٔ ۱۴۴نشد به ماشطه محتاج حسن دلجویش
- شمارهٔ ۱۴۵چسبانده پاره‌ای زر مابین ابروانش
- شمارهٔ ۱۴۶یک صبح درآ از در و جانانهٔ ما باش
- شمارهٔ ۱۴۷تا به کی از ناله‌ها شام و سحر آزارمش
- شمارهٔ ۱۴۸دیدی ای دل که مرا باز چه کار آمد پیش
- شمارهٔ ۱۴۹به فاقه پا نگذارم برون خانهٔ خویش
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.