پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۱۳۹

کرا دماغ که سوزد چراغ در شب هجر

همین بس است که سوزیم داغ در شب هجر

به ساده‌لوحی من خنده کن که می‌جویم

ز صبر گم‌شدهٔ خود سراغ در شب هجر

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۴۱بس که بر بمسل شدن‌ها دل نهادم در قفس
  2. شمارهٔ ۱۴۲از غم دوری جانکاه مپرس
  3. شمارهٔ ۱۴۳فصل بهار آمد و من زنده در قفس
  4. شمارهٔ ۱۴۴نشد به ماشطه محتاج حسن دلجویش
  5. شمارهٔ ۱۴۵چسبانده پاره‌ای زر مابین ابروانش
  6. شمارهٔ ۱۴۶یک صبح درآ از در و جانانهٔ ما باش
  7. شمارهٔ ۱۴۷تا به کی از ناله‌ها شام و سحر آزارمش
  8. شمارهٔ ۱۴۸دیدی ای دل که مرا باز چه کار آمد پیش
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.