شمارهٔ ۱۳۷
دل خون گشته می‌ترسم که از مژگان فرو ریزد
بیالاید کنارم را و در دامان فرو ریزد
گدازد سیم اگر یابد خبر از اندام نرم تو
وگر بیند دل سخت تو را سندان فرو ریزد
متفرق اشعار
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۳۹کرا دماغ که سوزد چراغ در شب هجر
- شمارهٔ ۱۴۰من کی‌ام نالان غریبی از وطن افتاده دور
- شمارهٔ ۱۴۱بس که بر بمسل شدن‌ها دل نهادم در قفس
- شمارهٔ ۱۴۲از غم دوری جانکاه مپرس
- شمارهٔ ۱۴۳فصل بهار آمد و من زنده در قفس
- شمارهٔ ۱۴۴نشد به ماشطه محتاج حسن دلجویش
- شمارهٔ ۱۴۵چسبانده پاره‌ای زر مابین ابروانش
- شمارهٔ ۱۴۶یک صبح درآ از در و جانانهٔ ما باش
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.