پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۱۱۸

ز بس کاری ز دست نارسای من نمی‌آید

اگر چاک افکنم در جیب تا دامن نمی‌آید

چه می‌پرسی ز من با دردمندی‌های یاران را

شدم بیمار و هرگز کس به پرسیدن نمی‌آید

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۲۰بود در کویت دل زاری نپرسیدی چه شد
  2. شمارهٔ ۱۲۱هزار حیف که کار دلم به کام نشد
  3. شمارهٔ ۱۲۲کشور حسن و خط زیر و زبر خواهد شد
  4. شمارهٔ ۱۲۳شاید آن بی‌وفا نمی‌آید
  5. شمارهٔ ۱۲۴جان جدا شد ز تنم لیک به جانان نرسید
  6. شمارهٔ ۱۲۵تا یار راند گلگون اشکم ز پی روان شد
  7. شمارهٔ ۱۲۶چنان دل از برای سرد مهر افسرده می‌آید
  8. شمارهٔ ۱۲۷دلبران چون نقاب بردارند
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.