پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۱۱۶

سرمهٔ ناز ازان چشم سیه می‌ریزد

یک جهان فتنه ازان طرز نگه می‌ریزد

برگ گل قابل آن سرو کجاست

بستهٔ خویش عبث غنچه ز ته می‌ریزد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۱۸ز بس کاری ز دست نارسای من نمی‌آید
  2. شمارهٔ ۱۱۹دیده گریانست سیراب چمن خواهیم کرد
  3. شمارهٔ ۱۲۰بود در کویت دل زاری نپرسیدی چه شد
  4. شمارهٔ ۱۲۱هزار حیف که کار دلم به کام نشد
  5. شمارهٔ ۱۲۲کشور حسن و خط زیر و زبر خواهد شد
  6. شمارهٔ ۱۲۳شاید آن بی‌وفا نمی‌آید
  7. شمارهٔ ۱۲۴جان جدا شد ز تنم لیک به جانان نرسید
  8. شمارهٔ ۱۲۵تا یار راند گلگون اشکم ز پی روان شد
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.