شمارهٔ ۱۰۷
دل بی‌درد مرا می‌سوزد
دوزخ سرد مرا می‌سوزد
داغ بر دست نهاد است آن گل
آنچه او کرد مرا می‌سوزد
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۰۹مریض عشق او بسیار بر بستر نمی‌ماند
- شمارهٔ ۱۱۰ز بخت خرمیم در نظر نمی‌آید
- شمارهٔ ۱۱۱به وعده‌ای دل من شاد اگر کنی چه شود
- شمارهٔ ۱۱۲شب هجران او می با دماغ من نمی‌سازد
- شمارهٔ ۱۱۳نتوانم نفسی صلح به پیراهن کرد
- شمارهٔ ۱۱۴بخت چون شمع به غیر از تب و تابم ندهد
- شمارهٔ ۱۱۵چنان دوست در پهلوی من نشیند
- شمارهٔ ۱۱۶سرمهٔ ناز ازان چشم سیه می‌ریزد
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.