پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۱۱۲

شب هجران او می با دماغ من نمی‌سازد

چراغ تیره‌روز عشق را روغن نمی‌سازد

به صحرا رفته‌ام لیکن قرارم نیست در یک‌جا

که پای هرزه‌گرد عشق با دامن نمی‌سازد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۱۴بخت چون شمع به غیر از تب و تابم ندهد
  2. شمارهٔ ۱۱۵چنان دوست در پهلوی من نشیند
  3. شمارهٔ ۱۱۶سرمهٔ ناز ازان چشم سیه می‌ریزد
  4. شمارهٔ ۱۱۷اگر نقاب ز روی تو وا شود چه شود
  5. شمارهٔ ۱۱۸ز بس کاری ز دست نارسای من نمی‌آید
  6. شمارهٔ ۱۱۹دیده گریانست سیراب چمن خواهیم کرد
  7. شمارهٔ ۱۲۰بود در کویت دل زاری نپرسیدی چه شد
  8. شمارهٔ ۱۲۱هزار حیف که کار دلم به کام نشد
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.