شمارهٔ ۱۰۳
در گلشن کویش که صبا راه ندارد
غم نیست اگر نالهٔ ما راه ندارد
ما خود همگی مهر و فاییم ولیکن
در خاطر او مهر و وفا راه ندارد
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۰۵جور چشم یار را ناچار می‌باید کشید
- شمارهٔ ۱۰۶دل شرح آتش ستم او نمی‌دهد
- شمارهٔ ۱۰۷دل بی‌درد مرا می‌سوزد
- شمارهٔ ۱۰۸دل یک نفس در آتش هجران طپید و ماند
- شمارهٔ ۱۰۹مریض عشق او بسیار بر بستر نمی‌ماند
- شمارهٔ ۱۱۰ز بخت خرمیم در نظر نمی‌آید
- شمارهٔ ۱۱۱به وعده‌ای دل من شاد اگر کنی چه شود
- شمارهٔ ۱۱۲شب هجران او می با دماغ من نمی‌سازد
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.