شمارهٔ ۱۷۴

ادامه‌ی قطعات

1. شمارهٔ ۱۷۶گرچه محروم شب عیش وصالت خفتم
2. شمارهٔ ۱۷۷اینکه من بعد از وداع گل به گلشن مانده‌ام
3. شمارهٔ ۱۷۸گر نه عشق اختیار می‌کردم
4. شمارهٔ ۱۷۹من نه آنم که علاج دل رنجور کنم
5. شمارهٔ ۱۸۰بی‌تو کی میل به صهبا من غم پیشه کنم
6. شمارهٔ ۱۸۱راز من فاش شد از گریه الهی چه کنم
7. شمارهٔ ۱۸۲از حرف شکوه طبع تو بر هم نمی‌زنم
8. شمارهٔ ۱۸۳تن به مردم داده‌ام از یار دور افتاده‌ام