پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۱۸۳

تن به مردم داده‌ام از یار دور افتاده‌ام

از طبیب خود من بیمار دور افتاده‌ام

در غم دوری مرا یاران عبث دل می‌دهید

دل چه کار آید چو از دلدار دور افتاده‌ام

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۸۵رفتی و بسی ملال دارم
  2. شمارهٔ ۱۸۶کی بی‌تو جای یک مژه خواب است خانه‌ام
  3. شمارهٔ ۱۸۷تا آمدم به کوی تو از کار مانده‌ام
  4. شمارهٔ ۱۸۸چنان شب بر یار نالیده بودم
  5. شمارهٔ ۱۸۹در سراغ دل خود کام به تنگ آمده‌ام
  6. شمارهٔ ۱۹۰به دعاها ز جفا باز نیایی چه کنم
  7. شمارهٔ ۱۹۱چو بست غمزهٔ آن شوخ شست بر دل من
  8. شمارهٔ ۱۹۲آشفته‌تر ز طرهٔ یارم درین جهان
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.