شمارهٔ ۱۸۸
چنان شب بر یار نالیده بودم
که اغیار را گوش مالیده بودم
همه خلق را گریه آمد به حالم
ندانم که من بر که خندیده بودم
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۹۰به دعاها ز جفا باز نیایی چه کنم
- شمارهٔ ۱۹۱چو بست غمزهٔ آن شوخ شست بر دل من
- شمارهٔ ۱۹۲آشفته‌تر ز طرهٔ یارم درین جهان
- شمارهٔ ۱۹۳بسوزان یا بکش یا محرم بزم وصالم کن
- شمارهٔ ۱۹۴تا نگردد خان‌ها ویران ز آب چشم من
- شمارهٔ ۱۹۵مجنون نداشت خاطر ناشاد همچون من
- شمارهٔ ۱۹۶مصلحت نیست ز کوی تو جدایی کردن
- شمارهٔ ۱۹۷پرده از رخ برفکن کز ابر ماه آید برون
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.