تا دست به خون دل نشویی
در معبد عشق بی‌وضیی
پرسی از من که قیمتت چیست
ای صاحب بنده هرچه گویی
ای دیده به حال من مریز اشک
یعنی که شهید را نشویی
ای خوش‌پسران به راه مردم
گم گشته دل مرا بجویی
گر یابی زنده آن حزین را
آهسته سلام من بگویی
بگزار که یک دو بوسه گیرم
در قتلم اگر بهانه جویی
واقف آن روی ساده دیده است
عیبش نکنی به ساده‌گویی
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.