پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات

شمارهٔ ۷۵۳

چون جانب او قاصدی از ناله فرستم

بی‌تاب شوم گریه ز دنباله فرستم

آن نامه که سویش کنم انشا ز دل داغ

ملفوف کنم در ورق لاله فرستم

بر رقعهٔ من نگذرد آن شوخ چه سازم

من بعد ز دل یک دو سه پر کاله فرستم

سوی خودش از جذب محبت کشم آخر

واقف چه ضرور است که دلاله فرستم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۵۵گرچه احوال بسی درهم و برهم دارم
  2. شمارهٔ ۷۵۶غم و غصه جای دیگر می‌برم
  3. شمارهٔ ۷۵۷خوشا روزی که من این رنج غربت در وطن گویم
  4. شمارهٔ ۷۵۸به گلشن وصف رویت کردم و گل را خجل کردم
  5. شمارهٔ ۷۵۹ما دل صدپاره در فکر شراب انداختیم
  6. شمارهٔ ۷۶۰بر بیگانه گاهی گاه پیش خویش می‌نالم
  7. شمارهٔ ۷۶۱به دل گفتم از جور گردون نگردیم
  8. شمارهٔ ۷۶۲در گریه به دولت تو ممتازم
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.