کشته گشتم ز طبع روشن خویش
شمع‌سان خون من به گردن خویش
نسبتم شد به زلف یار درست
بس که کردم شکستگی فن خویش
سر نکردم فدای تیغ کسی
می‌برم این گنه به گردن خویش
خار در چشم باد اگر جز رشک
دیده باشم گلی به دامن خویش
تا گریبان فرو روی در آب
گر فشارم ز گریه دامن خویش
واقف از یاد دانهٔ خالش
کرده‌ام وقف مور خرمن خویش
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.