واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۳ - در سوگ و تاریخ مرگ صائب
شد صایب از این جهان ویران صد حیف
ز آن در ثمین بحر عرفان صد حیف
گفتند به ناله بلبلان تاریخش:
«ای حیف از آن هزاردستان صد حیف»
واعظ قزوینی
ادامه‌ی ماده تاریخ
- شمارهٔ ۴۵ - در تاریخ میردیوانی یافتن امیریاز حکم شاه بخرد، در دین ز حق مؤید
- شمارهٔ ۴۶ - در زاد روز کودکیبگرامی برادر جانی
- شمارهٔ ۴۷ - تاریخ مرگ ملابوذر فرزند مولانا خلیل الله قزوینیآن «بوذر» عصر خود باوصاف جمیل
- شمارهٔ ۴۸ - تاریخ بنای خانه ییاین خانه که باد منزل عیش مدام
- شمارهٔ ۴۹ - تاریخ بنای مهتابی نواب خانمه برج اقبال، «نواب خان »
- شمارهٔ ۵۰ - ماده تاریخ میردیوانی زینل خانچون ز روی حق شناسی خسرو گردون سریر
- شمارهٔ ۵۱ - در تاریخ مرگ فرزندش عبدالحسین سرودرفت نور دیده ام «عبدالحسین »
- شمارهٔ ۵۲ - در تهنیت و تاریخ بنائی سرودخوش این دلگشا منزل پرصفا
درباره‌ی واعظ قزوینی
میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.