پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

ماده تاریخ

شمارهٔ ۵۰ - ماده تاریخ میردیوانی زینل خان

چون ز روی حق شناسی خسرو گردون سریر

آنکه گیرد از شهان دهر باج احتشام

چون گهر از رشته، می افتد برون معنی ز لفظ

بس که پیش مدح او باریک میگردد کلام

خسرو عادل که باشد در دعایش خلق را

دستها بر آسمان چون پنجه خور صبح وشام

میر دیوان کرد«زینل خان » عالیجاه را

تا کند بیخ ستم از گلشن هستی تمام

خان عالیشان عدل آیین که در دیوان او

ظالمان ترسند از مظلوم، چون مفلس ز وام

بهر تحصیل دعای خسرو گیتی پناه

باشد او بر مسند دولت الهی مستدام

خواستم تاریخ آن از واعظ اخلاص کیش

گفت:«بر دیوان حق توفیق یابد او مدام »

ادامه‌ی ماده تاریخ

  1. شمارهٔ ۵۲ - در تهنیت و تاریخ بنائی سرودخوش این دلگشا منزل پرصفا
  2. شمارهٔ ۵۳ - در تهنیت و تاریخ جلوس شاه صفیبحمدالله که باز از لطف ایزد
  3. شمارهٔ ۵۴ - تاریخ انجام بنای طاقیتوفیق حق چون شد قرین، با حکم شاهنشاه دین
  4. شمارهٔ ۵۵ - تاریخ انجام ساختمان خانه‌اینگردد یارب این فرخنده منزل، خالی از مهمان
  5. شمارهٔ ۵۶ - تاریخ بنای گنبذیدر عهد شاه دادگر، زیبنده تاج و کمر
  6. شمارهٔ ۵۷ - تاریخ مرگ ملابوذر فرزند مولانا خلیل الله قزوینیز گلزار «خلیل » خلت آیین
  7. شمارهٔ ۵۸ - در بنای مسجد کیخسرو خانبحکم شاه دین «عباس ثانی » آنکه در عهدش
  8. شمارهٔ ۵۹ - تاریخ احداث باغ خرم آباد علی بیگ »فروزان کوکب برج سعادت
همه‌ی ماده تاریخ ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.