پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

ماده تاریخ

شمارهٔ ۵۹ - تاریخ احداث باغ خرم آباد علی بیگ »

فروزان کوکب برج سعادت

علی بیگ، آن جهان عز و تمکین

جوانمردی که، در گلزار جودش

نبیند خار منت، دست گلچین

ز روی گرم او چون مهر تابان

بود گلزار حسن خلق رنگین

نیفتد یارب از باد ملالی

چو آب گوهر، او را بر جبین چین

بهمت خرم آبادی بنا کرد

کز آن گردید خرم ملک قزوین

چنان کزوی شد این ویرانه معمور

از آن معمور بادش کشور دین

نه تنها همتش، تعمیر گل کرد

که هم تعمیر دلها هستش آیین

در آن دانا نهد چون پای گوید

به تاریخش که:«حقا جنت است این »

ادامه‌ی ماده تاریخ

  1. شمارهٔ ۶۱ - تاریخ میر دیوانی زینل خانشاهنشه دین پرور، دارای سلیمان فر
  2. شمارهٔ ۶۲ - تاریخ منصب میردیوانیز حکم خسروی کز عدل و احسان
  3. شمارهٔ ۶۳ - تاریخ منصب میردیوانی زینل خاناز شناسایی شه عادل
  4. شمارهٔ ۶۴ - تاریخ مرگ تایبز روی درد و سوزم گفت یاری قدردان روزی
  5. شمارهٔ ۶۵ - تاریخ وفات حاج باقر«حاجی باقر»، ز دار دنیای دنی
  6. شمارهٔ ۶۶ - تاریخ تشریف تاجچو شاه تاج بخشت، تاج بخشید
  7. شمارهٔ ۶۷ - تاریخ تعمیر بنائی«سلیمان » زمان، شاه سکندر عدل دارا دل
  8. شمارهٔ ۶۸ - در سوگ و تاریخ مرگ ولی محمدخان فرزند نواب خانچون به حکم قضا، ز دار جهان
همه‌ی ماده تاریخ ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.