واعظ قزوینی
شمارهٔ ۶۰ - تاریخ مجموعه یی
مرآت جمال نیکمردان است این؟
یا جام می عبرت دوران است این؟!
دل تاریخش چو خو است، گفتم: «ای دل
مجموعه نه، مجمع عزیزان است این »
واعظ قزوینی
ادامه‌ی ماده تاریخ
- شمارهٔ ۶۲ - تاریخ منصب میردیوانیز حکم خسروی کز عدل و احسان
- شمارهٔ ۶۳ - تاریخ منصب میردیوانی زینل خاناز شناسایی شه عادل
- شمارهٔ ۶۴ - تاریخ مرگ تایبز روی درد و سوزم گفت یاری قدردان روزی
- شمارهٔ ۶۵ - تاریخ وفات حاج باقر«حاجی باقر»، ز دار دنیای دنی
- شمارهٔ ۶۶ - تاریخ تشریف تاجچو شاه تاج بخشت، تاج بخشید
- شمارهٔ ۶۷ - تاریخ تعمیر بنائی«سلیمان » زمان، شاه سکندر عدل دارا دل
- شمارهٔ ۶۸ - در سوگ و تاریخ مرگ ولی محمدخان فرزند نواب خانچون به حکم قضا، ز دار جهان
- شمارهٔ ۶۹ - در سوگ و تاریخ مرگ میر فضل اللهاز جهان رفت «میرفضل الله»
درباره‌ی واعظ قزوینی
میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.