پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

ماده تاریخ

شمارهٔ ۴۵ - در تاریخ میردیوانی یافتن امیری

از حکم شاه بخرد، در دین ز حق مؤید

فرزند آنکه آمد، در شأن او تبارک

تا هست چرخ بیمهر، دوران مباد بی او

تا هست مهر بر چرخ، تاجش بود بتارک

خان عدالت آیین، تا گشت میر دیوان

هر سوی شد دهنها، لبریز از مبارک

گردنکشی ز سر نه، من بعد ای ستمگر

کو هست ظالمان را، بر فرقها بلارک

تاریخ این کرامت، زاندیشه خواستم گفت:

«پیوند این دو دولت، گردد بدو مبارک »

ادامه‌ی ماده تاریخ

  1. شمارهٔ ۴۷ - تاریخ مرگ ملابوذر فرزند مولانا خلیل الله قزوینیآن «بوذر» عصر خود باوصاف جمیل
  2. شمارهٔ ۴۸ - تاریخ بنای خانه ییاین خانه که باد منزل عیش مدام
  3. شمارهٔ ۴۹ - تاریخ بنای مهتابی نواب خانمه برج اقبال، «نواب خان »
  4. شمارهٔ ۵۰ - ماده تاریخ میردیوانی زینل خانچون ز روی حق شناسی خسرو گردون سریر
  5. شمارهٔ ۵۱ - در تاریخ مرگ فرزندش عبدالحسین سرودرفت نور دیده ام «عبدالحسین »
  6. شمارهٔ ۵۲ - در تهنیت و تاریخ بنائی سرودخوش این دلگشا منزل پرصفا
  7. شمارهٔ ۵۳ - در تهنیت و تاریخ جلوس شاه صفیبحمدالله که باز از لطف ایزد
  8. شمارهٔ ۵۴ - تاریخ انجام بنای طاقیتوفیق حق چون شد قرین، با حکم شاهنشاه دین
همه‌ی ماده تاریخ ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.