پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

ماده تاریخ

شمارهٔ ۴۲ - در سوگ تاریخ و تاریخ مرگ یاری عزیز

شد یار عزیزی از کفم ناگه، حیف!

در راه طریقت، زچنین همره، حیف!

تاریخ وفات آن جوان می جستم

پیر خردم گفت که:«حیف و ده حیف »!

ادامه‌ی ماده تاریخ

  1. شمارهٔ ۴۴ - تاریخ بنای بقعتیدر نکو عهد سلیمان زمان
  2. شمارهٔ ۴۵ - در تاریخ میردیوانی یافتن امیریاز حکم شاه بخرد، در دین ز حق مؤید
  3. شمارهٔ ۴۶ - در زاد روز کودکیبگرامی برادر جانی
  4. شمارهٔ ۴۷ - تاریخ مرگ ملابوذر فرزند مولانا خلیل الله قزوینیآن «بوذر» عصر خود باوصاف جمیل
  5. شمارهٔ ۴۸ - تاریخ بنای خانه ییاین خانه که باد منزل عیش مدام
  6. شمارهٔ ۴۹ - تاریخ بنای مهتابی نواب خانمه برج اقبال، «نواب خان »
  7. شمارهٔ ۵۰ - ماده تاریخ میردیوانی زینل خانچون ز روی حق شناسی خسرو گردون سریر
  8. شمارهٔ ۵۱ - در تاریخ مرگ فرزندش عبدالحسین سرودرفت نور دیده ام «عبدالحسین »
همه‌ی ماده تاریخ ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.