شمارهٔ ۲۱۰

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۲۱۲چون همه ز آن حق است، از چه بجود نازی
2. شمارهٔ ۲۱۳گمنام بس که همچو وفا در زمانه‌ام
3. شمارهٔ ۲۱۴تا بجان آتش فتاد از شوق آن جانانه ام
4. شمارهٔ ۲۱۵. . .
5. شمارهٔ ۲۱۶یاد آن روز که چشم نگران دانستم
6. شمارهٔ ۲۱۷می گلگون فنا نشأة دیگر دارد
7. شمارهٔ ۲۱۸دهد جدایی یاران رفته بر بادم
8. شمارهٔ ۲۱۹فریب شکر الفت نمیخورم دیگر